ബെംഗളൂരു: വേനൽച്ചൂടിലും ബെംഗളൂരു നഗരം ഒരു സ്വപ്നലോകം പോലെ മനോഹരമാണ്. നഗരവീഥികളിലും നടപ്പാതകളിലും വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന പിങ്ക് നിറത്തിലുള്ള ‘തബേബൂയ റോസ’ പൂക്കൾ ബെംഗളൂരുവിനെ ഒരു വിദേശ രാജ്യത്തെ പൂന്തോട്ടത്തിന് സമാനമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുകയാണ്. നഗരത്തിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് ഒരു നിമിഷം മാറിനിന്ന് ഈ വർണ്ണക്കാഴ്ച ആസ്വദിക്കാനും ചിത്രങ്ങൾ പകർത്താനും പ്രായഭേദമന്യേ എല്ലാവരും സമയം കണ്ടെത്തുന്നു.
സിലിക്കൺ സിറ്റിയിലെ തെരുവുകളിൽ ഇന്ന് പെയ്യുന്ന പിങ്ക് പുഷ്പവൃഷ്ടി കാണുമ്പോൾ നഗരവാസികൾ നന്ദി പറയുന്നത് ഒരാളോടാണ്. റിട്ടയേർഡ് ഐ.എഫ്.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായ സേതുറാം ഗോപാൽറാവു നെഗിൻഹാൽ (എസ്.ജി. നെഗിൻഹാൽ). 1980-കളിൽ കോൺക്രീറ്റ് കാടായി മാറിക്കൊണ്ടിരുന്ന ബെംഗളൂരുവിനെ ശ്വാസം മുട്ടലിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ച ആ വലിയ മനുഷ്യന്റെ ദീർഘവീക്ഷണമാണ് ഇന്ന് നഗരം ആസ്വദിക്കുന്ന ഈ വർണ്ണക്കാഴ്ചകൾ.
1980-കളിലെ ആസൂത്രണം; പിന്നിൽ ഒരു ഒരാൾ
ബെംഗളൂരുവിന്റെ ഈ മനോഹരമായ കാഴ്ചകൾ വെറുമൊരു യാദൃശ്ചികതയല്ല. 1980-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ നഗരത്തെ ഒരു ‘ഗാർഡൻ സിറ്റി’യായി നിലനിർത്താൻ ദീർഘവീക്ഷണത്തോടെ നടത്തിയ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഫലമാണിത്. കത്തുന്ന വേനൽ വെയിലിൽ നിന്ന് നഗരത്തെ സംരക്ഷിക്കാനും ഹരിതാഭ നിലനിർത്താനും അന്നത്തെ ഉദ്യോഗസ്ഥരും പരിസ്ഥിതി പ്രേമികളും ചേർന്നൊരുക്കിയ ഈ ഹരിത വിപ്ലവത്തിന്റെ കഥ ഇന്ന് വീണ്ടും ചർച്ചയാവുകയാണ്.
തബേബൂയ റോസ: നഗരത്തിന്റെ സ്വന്തം ‘ചെറി ബ്ലോസം’
ജപ്പാനിലെ ചെറി ബ്ലോസം കാലത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിലാണ് ബെംഗളൂരുവിലെ മരങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പൂത്തുനിൽക്കുന്നത്. പരിസ്ഥിതി സന്തുലനം നിലനിർത്തുന്നതിനൊപ്പം നഗരത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഈ മരങ്ങൾ വലിയ പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. കനത്ത ട്രാഫിക്കിനും ഐടി തിരക്കുകൾക്കും ഇടയിൽ ഈ പിങ്ക് വസന്തം നഗരവാസികൾക്ക് ഒരു പുത്തൻ ഉണർവ് നൽകുന്നു.
നാശം വിതച്ച നഗരവൽക്കരണം
1980-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ അതിവേഗം വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ബെംഗളൂരുവിൽ റോഡ് വികസനത്തിനായി വൻതോതിൽ മരങ്ങൾ മുറിച്ചുമാറ്റിയിരുന്നു. ജനസംഖ്യയും വാഹനങ്ങളും വർദ്ധിച്ചതോടെ നഗരം ചൂളയായി മാറി. ഈ ഘട്ടത്തിലാണ് നഗരത്തിന്റെ പച്ചപ്പ് വീണ്ടെടുക്കാൻ വനംവകുപ്പിനോട് സർക്കാർ സഹായം തേടുന്നത്. ആ ദൗത്യം നെഗിൻഹാളിന്റെ കൈകളിൽ എത്തിയതോടെ ബെംഗളൂരുവിന്റെ ചരിത്രം മാറിമറിഞ്ഞു.
ശാസ്ത്രീയമായ ഹരിതപദ്ധതി
മരങ്ങൾ വെറുതെ നടുകയല്ല അദ്ദേഹം ചെയ്തത്. നഗരത്തിലെ ഓരോ തെരുവിലൂടെയും കാൽനടയായി സഞ്ചരിച്ച് അവിടുത്തെ മണ്ണിന്റെ ഗുണനിലവാരം, സൂര്യപ്രകാശം ലഭിക്കുന്ന രീതി, ഗതാഗതക്കുരുക്ക് എന്നിവ അദ്ദേഹം പഠിച്ചു. ഓരോ പ്രദേശത്തിനും അനുയോജ്യമായ മരങ്ങൾ അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുത്തു. നഗരത്തിന് തണൽ നൽകുന്നതിനൊപ്പം ഓരോ സീസണിലും പൂക്കൾ വിരിയുന്ന ‘തബേബൂയ റോസ’ പോലുള്ള ഇനങ്ങളെ അദ്ദേഹം ശാസ്ത്രീയമായി നട്ടുപിടിപ്പിച്ചു. മുളയും മെഷും ഉപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹം തന്നെ രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ട്രീ ഗാർഡുകൾ തൈകളെ സംരക്ഷിച്ചു. നഗരവാസികളെ ഈ പദ്ധതിയിൽ പങ്കാളികളാക്കിയ അദ്ദേഹം, അവർക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട മരങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും നൽകി.
അഞ്ച് വർഷം, 1.5 കോടി മരങ്ങൾ
പകൽ സമയത്തെ ഗതാഗതത്തെ ബാധിക്കാത്ത രീതിയിൽ രാത്രികാലങ്ങളിലാണ് മിക്ക നടീൽ പ്രവർത്തനങ്ങളും നടന്നത്. അഞ്ച് വർഷത്തെ കഠിനാധ്വാനം അവസാനിച്ചപ്പോൾ ബെംഗളൂരു നഗരത്തിലുടനീളം ഒന്നരക്കോടിയോളം മരങ്ങളാണ് വിരിഞ്ഞുനിന്നത്. പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കിപ്പുറവും ആ മരങ്ങൾ നൽകുന്ന തണലിലാണ് നഗരം ശ്വസിക്കുന്നത്. ഇന്ന് നഗരവീഥികളിൽ വീണുകിടക്കുന്ന ഓരോ തബേബൂയ പൂവും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം എന്നത് വെറുമൊരു കടമയല്ല, മറിച്ച് വരുംതലമുറയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ദീർഘകാല നിക്ഷേപമാണെന്നാണ്.
